Voorkom zwarte pieten als proefballonnen niet haalbaar zijn
10 mei 2011 AutomatiseringGids Paspoortprobleem niet opgelost (pdf)
28 april 2011 Computable Donner houdt vast aan vingerafdruk opslag (link)
Bij een complex traject als de invoering van het biometrisch paspoort is het essentieel om vanaf de start de kwaliteitbesturing op orde te hebben. Projectbesturing alleen is niet voldoende.
Een oordeel vellen over de handelswijze van het agentschap Basisadministratie Persoonsgegevens en Reisdocumenten (BPR) laat ik graag aan anderen over. Tegelijk heb ik wel wat vragen.
In beide artikelen wordt pijnlijk duidelijk wat de gevolgen zijn als de oorspronkelijke business case uit het oog wordt verloren. Politieke doelen nemen de overhand en vervolgens is het einde zoek. Moddergooien is dan vaak het laatste middel om het eigen falen te verbloemen en uiteindelijk krijgt de techniek de schuld.
Hoe kan worden voorkomen dat een dergelijk traject zo lang doorloopt terwijl er al lange tijd voldoende signalen zijn dat het onhaalbaar is?
In het najaar van 2009 bleek al dat acceptatie van de reisdocumenten moeilijk zal zijn als 21% van de controles faalt. Hoe komt het dat 18 maanden later pas besloten wordt dit traject te bevriezen?
Kwaliteitsregie vanuit het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) had hier mogelijk kunnen helpen. Kwaliteitsregie bepaalt namens de opdrachtgever de kaders waarbinnen, in dit geval, de kwaliteit van het biometrisch paspoort moet vallen. Hierbij wordt uiteraard rekening gehouden met alle wettelijke voorschriften en Europese richtlijnen.
De kwaliteitsregisseur fungeert in een programma als spin in het web, die alle belanghebbenden betrekt. Dus niet alleen het agentschap BPR, maar ook alle toeleveranciers en experts zoals het NFI.
Dit vereist dat de kwaliteitsregisseur bevoegd moet zijn om binnen de hele keten van realisatie te opereren. Uiteraard hoort hier een keten risico analyse bij waarop de kwaliteitsregisseur zijn maatregelen baseert. Door de kwaliteitstoleranties over de gehele keten te bewaken kan vroegtijdig ingegrepen worden in programma’s.
De kwalitatieve pijnpunten, die wel degelijk in de technische mogelijkheden kunnen zitten, komen dan tijdig aan het licht. Signalen zoals de 21% falende controles blijven dan niet onbehandeld rondzweven.
Zijn we er dan? Nee, want dit alles zegt niets over de acceptatie van het uiteindelijke paspoort. Acceptatiebeleid verdient daarom ook een plek binnen de kwaliteitsregie. Het managen van de acceptatie als beslispunt voorafgaand aan de uiteindelijke invoering is bij een dergelijk traject geen sinecure.
Op welke wijze wordt de eindgebruiker (o.a. de gemeentes) betrokken? Op basis van welke criteria wordt getoetst en hoe vindt die toets plaats? Allemaal hele basale vragen waarbij onjuiste of onduidelijke antwoorden verregaande gevolgen kunnen hebben. Vooral als de privacy van de burger in het geding is.
Geredeneerd vanuit het aloude V-Model is de acceptatie sterk gekoppeld aan de business case (bovenkant V-Model). Daarnaast is het, als dergelijke belangen meespelen, essentieel dat de opdrachtgever toeziet op de realisatie van een verandering.
Harro Philip
Test Consultant
Wilt u reageren? Mail dan naar Harro,
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
