De patstelling van het V-model

De patstelling van het V-model, dat is wat Bram Kersten in zijn artikel ‘Usability testen tegenover  IT-testen’ in feite beschrijft. De ontwerper ontwerpt , de ontwikkelaar ontwikkelt, de tester test. Iedereen draagt zijn eigen stuk, en de projectleider draagt het geheel. Al die individuele stukjes zijn zo groot dat iedereen daar meer dan zijn handen vol aan heeft. En hoe groter het project, hoe meer deeldisciplines er zijn. Technisch analisten, functioneel analisten, systeemtesters, acceptatietesters. Het V-model is het model van de functiescheidingen.

Dat het in zo’n situatie belangrijk is, dat we met elkaar praten, naar elkaar luisteren en dat we betrokken zijn bij elkaars werk, dat staat buiten kijf. Dat we samenwerken en elkaar steunen. Een team vormen, gericht op een gezamenlijk doel. Eén voor allen, allen voor één. Alleen is ieders eigen stuk zo groot dat niemand daar echt aan toe komt. De verschillende disciplines worden eilandjes. De uitwisseling verloopt via veerdiensten en bruggen, maar het eiland van onze collega’s kennen we niet echt.

Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, als de verbindingen goed zijn. Maar door de druk van tijd en geld wordt het werkpakket dat we dragen, zwaarder en zwaarder. Onderhoud van de veerdiensten en bruggen vraagt inspanning, is duur, en verschuift langzaam naar de achtergrond. De projectleider is toch verantwoordelijk voor het geheel? Geleidelijk aan wordt ons eiland onze vesting. De communicatiemiddelen maken plaats voor verdedigingswerken, waarmee we ons eigen stukje veilig proberen te stellen. Teamwerk bestaat alleen nog op papier, in het projectplan. Het gevolg is onbegrip en verzuring, de patstelling van het V-model.

Daar tegenover staat de Agile-visie. Agile werken houdt de werkpakketten klein en overzichtelijk. Draagbaar, zelfs als de druk groot is. De teams zitten dicht bij elkaar. We kennen elkaars werk, weten waar we mee bezig zijn, begrijpen elkaar. Iedereen draagt het geheel. De communicatielijnen zijn kort, snel en effectief. Samenwerking is essentieel, zelfs tot het punt dat we elkaars werk kunnen overnemen als dat nodig is. Eén voor allen, allen voor één. Geen specialismen, maar generieke inzetbaarheid. Geen functiescheiding, maar werkverdeling. Geen eilandjes, geen polarisering, maar een levend, organisch geheel, dynamisch en inspirerend.

Met het V-model is in zijn essentie natuurlijk niets mis, mits alle neuzen dezelfde kant op wijzen, en het voor iedereen duidelijk is welke kant dat is. De kunst is om bij ieder project steeds weer opnieuw te kijken welke aanpak het meest geschikt is op dat moment, onder die omstandigheden, met deze mensen. Het risico op disfunctionele functiescheiding kan hier een belangrijke factor in zijn. Hoe groter het project, hoe groter het risico. Hoe groter de druk, hoe groter het risico. De Agile-aanpak kan dan uitkomst bieden. Het biedt  een uitweg uit de status quo van een uit zijn krachten groeiend V-model. Uiteindelijk zal ook deze werkwijze ongetwijfeld zijn eigen patstelling tegenkomen, maar op dit moment is het het beste alternatief voor oude, vertrouwde, maar vastgeroeste V-tjes.


Paul Linnenbank
Testspecialist

Ps. Wilt u reageren? Mail dan naar Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.